Ju@ns Eenz@me Opsluiting

 

 

Het Afrikaans is een taal die zijn weerga niet kent. Veelal werkt hij ons, besmuikte Nederlanders, op de lachspieren, omdat ze beneden aan de Kaap de Goede Moed, onder de witte rook van Antarctica, zo creatief met hun taal bezig zijn.

 

De volgende bijdragen zijn afkomstig van het Roekeloze Woordenboek, dat is samengesteld door 'gewone' Zuid-Afrikanen. De taal van de straat dus, net zoals we hier leidingwater gemeentepils noemen, of een vrouw met een teveel aan make-up een schilderij.

 

Welnu, lees en grinnik, en breng deze spitsvondsten toch vooral ook hier in de praktijk, opdat we weer in een Opkikkerlandje wonen, op ruim 50 graden Noorderbreedte:

 

 

achtergrondzangers - koerhoere
affaire - diefliefde

afstandsbediening - mik-en-druk
AIDS - Rooistrik-koors
baby - tietmuskiet

bejaardentehuis - hiroglief argief

BH - melkhouers

bikini - melk-en-koekie-doekie
bimbo - sjokoladepoppie

blind date - steekproef

body language - skeletklets

boer - voorkots

boterham - sandheks (denk aan het Engels)

condoom - saadsokkie

decolleté - melkweg;  tietsloot

doggie bag - woefkardoes
e-mail - vonkpos
face-lift - hysbakkies

fiets - draadkameel; martelpyp

freak - aapknaap
french kiss - tongstoei

 

geestelijke - sielmekêniek

GSM - yuppie-oorbel

g-string - amperbroekie; tergtoutjie

gynaecoloog - koekeloerder; roofkyker

helicopter - wikkelwiel
helm - pletterpet

mooi iemand - hartrukker

mooi weer vriend - sonskynmeisie

nietapparaat - papiervampier
opblaaspop - troosdoos

ondernemer - inisiatiefdief

onderzeeër - kan-nie-sien-nie-boot

orgie - groepsdruk

panty - koekiedoekie

pooier - hoerboer

rapper - rymkletser

razernij - hoerberoerte
rekenmachine - drukskilpad; sompompie

 

schroothoop - roestuin

scooter - bromponie

sex - worswegsteek
sigaret - twakkie

skibroek - sellulietsokkies

slang - ou-lepelkop

SMS - vingerklets

snor - lipmatras

stripper - wysmuis

swinger's club - omruilwinkel

tandarts - smoelensmid

tandenborstel - bekskrop

Tippex - flaterwater

toiletpapier - holrol
vader - snorbaard

vagina - baardpastei; bosmossel; buffelsnoet; genotgrot

verkeersagent - spoedspeurder

verkoper - kommissiekabouter

vibrator - wikkelwurm

vluggertje - snelsteek

vreselijk - bekotsenswaardig
vroedvrouw - koeksuster

William Shakespeare - Willem Wikkelspies

zandgebak - woestynkoekie
zakdoek - neusjassie; snoetlappie
zebra - streepesel

  

Waarde space drenkeling!

 

De afgelopen onbestendige tijd heb ik in verloren nachtelijke uren al mijn weblog items geredigeerd en verfraaid, alwaar verfomfaaid!

Want het is gebleken, dat een <ENTER> geplaatst in 2005, verregaande consequenties kon hebben in 2008 -- soms leverde dat witregels op zo groot als West-Antarctica!

 

Het was een Sisiphus-klus, maar dan heeft de verstokte verdwaalde lezer dan ook wat:

een lay-out, die weer tegen een stootje kan, en YouTube video's van mijn hand die zijn ingevoegd waar toepasselijk. Een te gouteren karwei, omdat deze pagina mij toch te na aan het hart gaat om roemloos afgebladderd te verdwijnen in de krochten van het internet van weleer.

 

Het deed me ook wel weer deugd om sommige brouwsels terug te lezen. Ik kon merken dat ze bijgeschaafd zijn tot het kleinste effect, in de tijd dat deze space het trotse vlaggenschip was van mijn kunde en inspiratie. De uren die ik nu stop in het bewerken van video's gingen in 2005 en de eerste maanden van 2006 teloor in het smeden van verhaaltjes, spitsvondigheden, percepties en fictieve vraaggesprekken, die een bonte waaier van persoonlijkheidskenmerken de revue laten passeren.

 

In de loop van 2006 en later werd ik wat pedanter, ging ik opzichtelijk (en affreus) van de kansel prediken dat dit het toch niet meer was, dat YouTube het nieuwe evangelie behelsde en dat de on-line gemeenschap op Stickam het nieuwe Camelot betekende.

 

Welnu, dat belerende toontje dat in deze periode te pas en te onpas hier doorklinkt, had geheel en al achterwege dienen te blijven. Ik had het misschien nog wel binnensmonds mogen mompelen, maar het doet grof onrecht aan dit huis. Ik had er gewoon grootmoedig over moeten zwijgen, en zonder slag of stoot hier toch nog wat miniaturen -- zij het in een lagere frequentie -- kunnen neerpennen.

 

Want zeker on-line volgen de trends en vrienden elkaar razendsnel op. Ik dweepte ter plekke hier uitbundig met 'modelvrienden', die hele kolommen vulden, deels met goed recht. Maar ook daaraan kwam alras een eind -- te vele haken, ogen en moeilijkheden, al wens ik ze van deze plek het allerbeste toe.

 

Dan waardeer ik van geheel andere zijde Lauren van het eerste uur nog het meest, die 1 a 2 keer per jaar hier een kijkje komt nemen en een vrolijk bericht achterlaat, waarop een even sprankelend weerwoord volgt. Lauren, ik hoop dat je dat ook dit jaar weer doet, ik nodig je in ieder geval van harte uit!

 

Okee, genereus had ik dus moeten zijn. ten langen leste. Ja, ik heb de afgelopen 30 dagen weer 14 video's aan mijn catalogus toegevoegd en veel lol gehad bij de vervaardiging. Maar zoden zet het ook niet meer aan de dijk, mijn droom om partner te worden en te delen in de advertentie opbrengsten, lijkt nog ver weg. De kijkcijfers voor een doorsnee nieuwe video blijven marginaal, alleen heel af en toe schieten ze goed door. Dus zaligmakend is het nieuwe evangelie ook weer niet, op de keper beschouwd.

 

En so what, als ik wat meer losse stukjes aan mijn Facebook als note heb toevertrouwd -- dan kan ik ze net zo goed hier ook, al dan niet vertaald neerplanten. Zonder morren, net zoals artiesten dat doen als ze naar een uithoek van het land hun voorstelling geven -- Kurz aber schön!

 

Voor de laatste keer verkondig ik hier op deze plek dus, dat ik back in business ben. Alle overbodige modules zijn geschrapt, om de toch al niet geringe laadtijd zoveel mogelijk in te dammen. En de lay-out is aldus van de eerste tot de laatste post gestroomlijnd. Wil je stukjes uit de hoogtijdagen teruglezen, kun je of boven op weblog klikken, of beneden op meer items weergeven. Zelfs weergave op categorie of maand is mogelijk in de rechterkolom -- zo beroerd is het hier dus zeker niet gesteld met de mogelijkheden, gemak dient de mens.

 

Ik neem me voor, om van tijd tot tijd weer een ingeving aan het bastion hier toe te vertrouwen, opdat de toorts blijft branden. De tijd zal mores leren, of ik me ook aan deze belofte houd.

Zo niet, kun je nog altijd in de archieven hier spitten. Of je op mijn YouTube vergapen aan alle onzinnigheden die mijn activiteiten hier plaatsvervangend deden blokkeren.

Lees me in dat laatste geval maar eens laaiend de les -- mijn beste!

 

 

 

 I feel reborn all of a sudden, as if my mind has been dusted off and all the rusty machinery inside was put in motion again.

The culprit was the wonderful 10-episodes DVD box of Wagner, starring that magnificent Richard Burton and Vanessa Redgrave amongst others, dating from 1983.

Suddenly I felt touched again, like I had been in university, by Charles Baudelaire (1821-1867) and his poetry and admiration for Richard Wagner.

And it all came together in a wonderful concert of sounds, metaphors, colours and lights, that have their origin in the same beam of energy that created them.

In my head ever since, I hear the most wonderful original orchestral scores, I wish I could note down (unfortunately I can only play unlimited guitar chords). And I feel exactly the same rush again, that once made me write my stories that found an audience in book format, and more recent the songs that brought me limited appreciation on YouTube.

How petty and small my world has been the past years, only rooting in the most mundane of presents, occupied with bourgeois practicalities. Too much concerned about family matters and more, that I should have only at best shrugged my shoulders about -- once! Oh Juan, oh Juan, how could you have forgotten about yourself, so catastrophically?

It's my biggest fear that this divine spark wears off with the same speed as it rejuvenated me now. I got the strongest impression, I always belonged in the nineteenth century and its decorum, and its focus on intellectual discussion at the intimacy of the dinner table, so very absent in these fast postmodern times.

Indeed, my fear may become true, swiftly... yet at least for a while, I felt alive again, like a sword created by Wieland, like Lohengrin on his swan, or King Ludwig II of Bavaria in his fairytale world at Neuschwanstein castle.

Damn, these gods gave me gold... and I turned it into mud!

-- J u a n
(le plus triste des alchimistes!)

 

 

Ik sta hier hartstikke positief tegenover, omdat ik denk dat Limburg op zijn laatste benen loopt in een protestants Koninkrijk, waar het toch niet door geblieft wordt. Als er namelijk één ding duidelijk wordt is dat je in Nederland als Limburger wordt gehaat, geschimpt, bespot en tot persona non grata wordt verklaard.

Hoe vaak hoor je wel niet, dat ze onze mooie provincie vol "reserve Belgen" maar bij België moeten voegen?
Welnu, sinds het maar een kwestie van tijd is eer Vlaanderen eenzijdig onafhankelijk wordt, Brussel tot het Hong Kong van Europa wordt verheven en Wallonië met applaus door Frankrijk wordt ingelijfd, juich ik een Verenigd Limburg toe, als Oost-Limburger!   

Groot Limburg, onder het juk vandaan van de protestantse overheersing uit Den Haag, niet langer als voorheen opstandige streek als laatste in de rij bij de verdeling van gelden, waar we gezien ons inwonersaantal van 1,2 miljoen mensen wel recht op hebben (da's meer dan Groningen en Friesland tesamen, en overtreft ook ruim het aantal inwoners van Zeeland, Flevoland, Overijssel en Drenthe!).

We hebben sowieso veel meer gewoon met de buur over de grens, dan met de Randstedelingen of Friezen boven de grote sloten.

Waar moet ik tekenen?

En zou Nederland er een traan om laten. of dan toch plots het leger zelfs willen inzetten, mocht een groot deel van de bevolking hier in de loop van de komende maanden een warm voorstander van zijn, als het vuurtje aangewakkerd wordt?
(Waar is de olie?)

-- J u a n

 

 

Geen zorgen, amices, het is niet zo dat de recente YouTube feature mij $$-tekens in de ogen heeft bezorgd (zeker niet als de euro zo sterk staat). Welnee, laten we alles in bescheiden perspectief bekijken! Want het was al een paar weken terug, toen ik mijn Blogspot site begon, dat ik in een oogwenk de verdiensten zag van de geweldige AdSense service van Google (dat de eigenaar is van Blogger).

 

Het is ongelofelijk makkelijk in te stellen en zoals je kunt zien, heb ik mijn weblog ginder strategisch verfraaid met advertenties van Google AdSense, die je overal op internet tegenkomt -- op sites groot en klein. Met dit verschil, dat ik nu geld verdien, iedere keer als er iemand klikt op een advertentie op 1 van mijn pagina's. En dat is best lucratief te noemen, want we praten zeker niet over bedragen beneden de 10 eurocent per klik!

 

Jij kunt je ook meteen registreren als je naar Google AdSense home gaat en het interessant vindt, om op Blogspot of je eigen sites advertenties te plaatsen, waar jij de vrije hand en regie over hebt, binnen de paal en perken die Google stelt.

 

Om te verifiëren of jouw account ook daadwerkelijk gelinkt is aan een bonafide bestaande bankrekening, maken ze allereerst een variabel symbolisch klein bedrag over, wat jij aan hen moet terugrapporteren. Als dat gebeurd is, staat er niets meer in de weg om te gaan verdienen aan de advertenties op de eigen sites van jouw keuze.

 

Maar verwacht nu niet meteen de jackpot, want ik heb tot op heden in een paar weken $6 verdiend en je wordt pas uitbetaald bij bedragen boven de $100 USD. En valsspelen is absoluut uit den boze, want Google is hartstikke slim en heeft het meteen door als jij bepaalde personen als een bezetene op die advertenties laat klikken. Dan worden ook meteen gepaste maatregelen genomen, want in de bepalingen staat sowieso dat het verboden is om zelf ook maar 1 keer op je reclame uitingen te klikken.

 

Ik heb pas een bescheiden bedrag bij elkaar gesprokkeld, omdat de mensen de weg naar mijn Blogspot nog niet zo weten te vinden. Ik trek heel veel bezoekers op mijn YouTube, MySpace, Stickam, en deze Windows Live Space, maar dat soort sites staat het absoluut niet toe om de code voor Google AdSense te plaatsen. En de bezoekersaantallen van mijn Webportal, gastenboek en Asperger pagina, waar ik tevens de reclameblokken heb neergeplant, zorgen samen met mijn Blogger dus voor de relatief geringe (maar zoet smakende en gestaag groeiende) inkomsten.

 

Hoe gaat het verder in zijn werk? Het is simpel, op je AdSense account kun je exact bepalen in welke vorm en hoe groot je je advertentieblok wilt hebben, en in welke kleurstijl, met welk soort hoeken etc. Daarvan krijg je een code (HTML/Javascript), die je vervolgens naar je webpagina kopieert. In Blogger is het zelfs naadloos geintegreerd en kun je het ter plekke bepalen.

 

Per pagina is het toegestaan om 3 advertentieblokken te plaatsen en 3 blokken met kortere advertentie links. Je mag dan ook 1 Google zoekbalk implementeren, waarvan iedere doorklik na een opdracht ook weer in je financiën scheelt. Je hebt dus geheel in eigen hand, hoe alles er uit komt te zien, hetgeen je ook op ieder moment weer kunt veranderen. Omdat je 24/7 een adequaat overzicht hebt van al je gespecificeerde goudmijntjes, waarvan je ook allerlei gedetailleerde rapporten -- desgewenst -- subiet ter beschikking staan.

 

Feitelijk heb je dan 2 keuzes: of je zegt tegen Google, ik wil die, die en die categorie advertenties in dit blok -- of je laat het aan het genie van Google over, om met gerichte advertenties te komen, toegespitst op de unieke inhoud van je site. Naarmate de tijd verstrijkt, worden deze ook steeds beter afgestemd.

 

Ik heb dus gekozen voor het laatste -- vergeet niet dat het Google is, waar je mee te maken hebt, dus absoluut betrouwbaar, efficiënt en snel. Ik ben er ook best trots op dat ik nu gelieerd ben aan de vriendelijke gigant, die het gezicht is van internet. En zo kan het dus zijn, dat op mijn Blogspot er toepasselijk reclame wordt gemaakt voor reizen naar Mallorca en je op mijn Asperger checklist verwijzingen ziet staan naar autisme coaches.

 

Ik zie het in ieder geval als een lange termijn investering, waar ik zelf niets voor hoef te doen en die ook geheel gratis is. Je wordt er uiteindelijk zelf beter van, want ooit komt die dag dat ik mijn eerste 100 dollar binnen heb, op eigen kracht dankzij mijn lezers, kijkers en bezoekers. Dat kan wel eens sneller zijn dan verwacht! Maar ik ga je dus absoluut niet aansporen om naar die vernoemde sites of mijn gastenboek te gaan om daar op de commercials te klikken, zodat ik een klein beetje minder arm word.

 

Nee, want dat is uit den boze, terwijl ik juist blij ben, want: Google Ads, for the win!

Ook voor jou!

 

 

 

 

 

Featuring Failtainment
    

 

Jawel en driewerf hoera, mijn beste!!!

 

Daar na een jaar van enthousiast, energiek en met grote toewijding maken van filmpjes, hetgeen resulteerde in 337.000 video views, 270 abonnees, 23.000 channel views en een catalogus van 196 video's, er een video van mij gefeatured is door YouTube!

 

Het betreft de vijfde loot van mijn Mallorca 2007 extravaganza die gefeatured werd in TRAVEL & PLACES, die je hier beneden kunt bekijken. Het moet gezegd, ik wist al toen ik ter plekke in de magistrale beschutte Cala Pi het shot maakte van de dobberende jachten in de avondzon, overzien door een eenzame pijnboom en een Middeleeuwse wachttoren, dat ik goud in handen had.

 

Temeer omdat ik daarna nog van een weergaloze zonsondergang getuige was samen met mijn vader bij de vuurtoren op de landtong van La Colonia de San Jordi. Voeg daarbij de mysterieuze Japanse gitaarmuziek van de Sakura variaties, en je hebt een winnend lot in handen, dat na 1 dag reeds uitmondde in 14.500 views en een rijzende stoet aan abonnees voor mijn kanaal.

 

Ik ben erg blij en trots dat nu zo velen met mij kunnen genieten van het privilege dat ik drie weken terug op Mallorca genoot. Het voelt toch een beetje als een Oscar nominatie voor iemand als ik, dat de allergrootste site van Internet, met 100 miljoen video views per dag en ontelbare interacties, een creatie van mijn hand uitkoos om in het zonnetje te zetten.

 

Het allerhoogste is gefeatured worden op de frontpage, dan heb je echt gegarandeerd minstens een half miljoen video views en duizenden nieuwe abonnees. Hetgeen zoveel betekent als, dat iedere nieuwe video die je uploadt verzekerd is van massale views en comments, hetgeen veel voldoening schenkt. Dan heb je eindelijk nog meer eer van je werk en een groot (kritisch) klankbord. Plus de kans om YouTube partner te worden, waardoor je meedeelt in de advertentie opbrengsten op je pagina.

 

Maar mijn feature smaakt net zo zoet, temeer omdat het een erkenning is voor hetgeen ik het beste kan: een zeer persoonlijke reisimpressie maken, gevuld met mooie beelden en de sensatie voor de kijker van het meebeleven, op geheel eigen wijze. Ook al blijf ik gewoon een zeer divers palet aan filmpjes aanbieden, omdat ik die afwisseling ook het leukste vind.

 

Nu zijn de tijden aangebroken, om naar verse groene velden en onontdekte kusten te gaan, op zoek naar nieuwe blikken om mijn waar te aanschouwen.

 

Bemanning, monster aan, trossen los, op naar het ruime sop, *cataclop* !

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

Ahaa, dus je weet het, sinds gister ben ik op YouTube (en vooruit, daarom ook maar hier nog een keer) uit de kast gekomen dat ik autistisch ben. 

Om precies te zijn, moet ik overleven met het syndroom van Asperger.

 

Ik zou er hier vanalles over kunnen vertellen maar het is denkelijk veel onderhoudender (ook, vanwege de mooie natuuropnames, eekhoors incluis!) om de video te bekijken, naar beneden scrollend. Later kun je dan, als je nog meer zou willen weten, mijn internet pagina over de Asperger checklist bekijken (noot: ik merk dat ik in juli 2006 hier notabene over geblogd heb, titel: "L'Autist, cést moi", wis en warentig!).

 

Deze verhaalt uitputtend in toegankelijke korte blokjes wat het in de praktijk betekent, om te leven met al die honderden diverse autistische trekjes. Ik sluit ook niet uit dat er in de toekomst meer video's zullen volgen, die ik dan zal scharen onder de noemer The Autist Diaries. Omdat je maar heel weinig in principe kunt zeggen in korte tijd, voordat het erg langdradig wordt.

 

Ik heb denkelijk zo lang gewacht (want de diagnose was er al een jaar voordat ik hier op deze space neerstreek) omdat ik vooral in 2005 net wilde doen alsof er niets aan de hand was, mede ook omdat ik toen nog een aantal dates had en deze space zag als visitekaartje en PR. Maar nu heb ik geen boodschap meer aan de schijn ophouden en hecht ik erg aan een open en eerlijk vizier en authenticiteit.

 

Dus mag iedereen, ook mijn trouwe lezers weten dat ik autistisch ben, het maakt me niet anders dan hoe je mij al hebt leren kennen. Het is een deel van mij, het is niet eng of besmettelijk, maar het maakt wel dat ik alles op mijn manier doe en beleef en dat je het ook wel aan me zult merken als je met mij offline in real life in gesprek bent..

 

Had ik het niet gehad, was er misschien wel buiten een blog met "Ja euhh wat zullen we hier nou es schrijven, moeilijk, leipe gare zooi" en wat kiekjes van een barbecue in de achtertuin van mijn Vinex woning, hier helemaal niets te vinden geweest.

 

Tel uit je winst! Autisme, FTW! 

 

 

 

 

Autumn of Autism
 

 

 

Holaas, ik ben er weer!

Alle nieuwe mogelijkheden doen mij terugkeren naar de basis van mijn relatieve succes. In 2005 begon ik een ongewis avontuur hier, dat me spoedig veel voldoening zou schenken. Niet in het minst door de reacties op mijn Nueve Novias de Don Juan space.

 

Voor een jaartje was deze pagina mijn leven grotendeels en vlogen de nieuwe spaces als paddestoelen uit de grond. Meer dan een miljoen verrezen er in razend tempo in Nederland. Totdat internationaal MySpace, YouTube en nationaal Hyves er totaal met de buit vandoor gingen.

 

Sowieso gebruikte het leeuwendeel zijn space alleen maar als uitgebreid fotoalbum. Zo was het leven in 2005: je maakte foto's, voegde die toe aan je weblog, die het zorgvuldig bedachte verhaaltje illustreerden. Vaak was ik uren bezig met de redactie, en heb ik deze trage editor en manier van werken vaker vervloekt (vergelijk dat eens met de razendsnelle MySpace variant).

 

Maar tijden veranderden en video's genieten grenzeloos meer mijn creatieve belangstelling dan 2-dimensionale foto's en een hoop geschreven tekst, slechts door een enkeling gelezen.

 

Uitgangspunt is de vraag: waarom maak je iets?

Om het te delen met anderen. Liefst zoveel mogelijk? Ja, waarom niet, heb je lol en eer van je werk, en meer reacties bovendien.

Waar heb je het meeste plezier in? Om met beeld, graphics en geluid te stoeien, en in een paar minuten iets neer te zetten.

 

Is een space daarvoor geschikt? Nee, toen niet, maar nu maken ze wel een mooie inhaalslag door flash applets mogelijk te maken, zodat je ook video's hier op je space kunt aanbieden. Nu krijg ik al meer zin om iets te schrijven, al heb ik 300+ vrienden op MySpace alleen al die door 1 bulletin, of door zich te abonneren op mijn weblog, deelgenoot kunnen worden van hetgeen ik nu weer bedacht heb.

 

Toegegeven, daar kun je hier ook achterkomen, Windows Live omvat dalijk haast alles... maar of de mensen het ook echt omarmen of snappen?

Windows Live is het centrum dat jouw online leven structureert. De reeks services van Windows Live zorgen ervoor dat al jouw online activiteiten op één plek samenkomen; zoeken naar informatie, contacten maken en onderhouden, optimale bescherming etc.

 

Je kunt gadgets toevoegen aan je space en nu dus ook met YouTube video's je blogs verrijken. Toch zou ik over dit alles wat ik hier te berde breng geen video gemaakt hebben -- te saai, teveel tekst. De mensen hebben haast en weinig aandacht, dus je moet meteen boeien. Want iedereen wil in beperkte tijd op tig plaatsen tegelijk zijn, eigenlijk.

 

Juan strijdt op alle fronten tegelijk. Ik deel mijn leven door video's, nu al 165 binnen 11 maanden en de afgelopen maand heb ik 85 video's gemaakt, voor het familie archief kanaal. Dag en nacht heb ik eraan besteed, onvermoeibaar ging ik door. Alles voor vertoning op YouTube, uiteraard. Er is nog een vrouw uit Madrid geweest die me wel zag zitten, maar zij is getrouwd en vulde daarom zelf maar gisteren in dat ze niet ontrouw wilde zijn, ten langen leste. Ach, zo zijn er zovelen die kwamen en gingen.

 

Maar on-line is de hechte kliek gebleven, op MySpace en Stickam. Tony Stockert waar ik dalijk weer op webcam ga buurten, Lindsay, Mandy, Myles, Jamie, Jenny, Ana... en Inge van om de hoek, wohooo. Niet dat ik erg hang aan de internationals, dat niet... ik heb het ook maanden kunnen missen, zonder enige afkickverschijnselen.

 

En ik maak ook pas iets als ik geinspireerd ben, nooit uit verveling, of omdat ik vind dat ik iets *moet* maken. Ik ben ook bezig op MySpace om mijn gedichten van hier te vertalen in het Engels, wat ook een heel leuk karwei is eigenlijk.

 

Ik hou me ook voor, om toch nog meer te genieten van de zomer, tussen de slagregens door. Net zoals in 2005, wil ik weer weg, naar Mallorca. Waar ik toen echter nergens heen kon met mijn phone filmpjes en het piece de resistance hier, een blog werd met tig foto's, zie ik er reeds naar uit, om een stuk of 3 voldoening schenkende langere video's te maken over de trip.

 

Maar eerst maar eens zien, of ik hem rondkrijg, door nijpende financiën en een ongewis hoofd. Hey, jullie weten het het eerst, ik heb er toch wel weer schik in! Want zorgen en voornemens, tikken toch best lekker weg. Kon ik nu maar op "upload" drukken en dat alles al af was. Want om nu 3 kwartier hier in alle ergerlijke traagheid wat lettertjes zwart te gaan maken en fouten te corrigeren... dat is zoooo 2005 joh, ik word er zo moe van!    

 

-- Juan

 

(noot: het viel nog mee, de snelheid was okee en als je niet op de space zelf hoeft te checken of iets voor verbetering vatbaar is, word je niet zo heel erg opgehouden)

 

 

 

 
Haha misschien dat ik ook oudere weblogs hier ga verrijken met video's, zoals die Mallorca filmpjes van 2005! Whiedewhiedewhieee!